Yvon Tomasini
Enige tijd geleden raakte ik gefascineerd door veenlijken, mummies en fossielen. De structuren zijn in mijn werk terug te vinden: sporen van wat ooit in leven was. Dat er na zoveel jaren nog zulke duidelijke resten van mens of dier over zijn blijft me boeien.
Op katoen, MDF, of papier wordt geschilderd met acrylverf, waarbij door schuren of poetsen, de verf dik of juist heel waterig te gebruiken, een gelaagd, doorwerkt geheel ontstaat. De toevoeging van gevonden stukjes roest, koperblad of metaalfolie maakt van het schilderij een spannend geheel. De lijst wordt erbij betrokken en vormt als het ware een verlenging van het doek.
Thema's als verbinding, evenwicht, samen, aantrekken en afstoten zijn belangrijk evenals de altijd weer terugkerende mensvorm. Belangrijk is wat er tijdens het schilderen als het ware "vanzelf" ontstaat: je overgeven aan de materie en de tijd vergeten.
Soms snap ik zelf niet hoe ik tot bepaalde beelden ben gekomen en juist die verrassing maakt dat ik weer doorga, weer aan het werk wil om te zien wat er boven komt drijven: dromen met je ogen open ...